Slowfood

Geschreven door op 5 okt, 2011 in food, Italië, reizen | geen reacties

Mevrouw Gerritsen heeft héél wat gidsen aangeschaft. Want hoe anders vind je je weg in een vreemd land. Daar komt bij dat ze natuurlijk wel in goede restaurantjes wil eten. Daarom heeft zij gekocht:

• De Trotter (vertaald uit het Frans, Le Guide Routard), voor algemene informatie en leuke adresjes.

• Het beste restaurant van Italië (Dylan van Eijkeren), voor leuke verhalen over restaurants en gerechten.

• Osterie d’Italia, gids met restaurants, aanbevolen door Slowfood, alleen in het Italiaans of Duits verkrijgbaar.

• Culinair Reiswoordenboek Italië, it-ned / ned-it, Onno Kleyn

De Slowfood gids vindt zij erg fijn. De restaurants waar ze tot nu terecht zijn gekomen zijn vaak onopvallend. Toeristen lopen er zo voorbij. In de gids worden ook al veel van de specialiteiten genoemd, zodat ze een beetje kan bekijken wat ze zou willen eten. Zo kwam Mevrouw onder andere terecht bij Taverna Pane e Vino.

Dit restaurant ligt in het prachtige maar toeristische Cortona.  Al wandelend door het stadje zien meneer en mevrouw overal vrolijk gedekte tafeltjes. Ze vinden Taverne Pane e Vino een beetje verscholen achter de marktkramen. Hier is geen terras. Het blijkt een soort kelder te zijn met mooie oude gewelven. Overal staan flessen wijn en er zijn houten tafeltjes en stoelen en verder geen tierelantijnen. Meneer en mevrouw zijn de eersten deze middag. Een uur later is het restaurant helemaal vol.
Ze worden professioneel ontvangen en de ober spreekt een beetje Engels. Hij brengt ze prachtige grote glazen wijn, shiraz Cortona smeriglio 2009 en zelfgebakken brood met meel van de steenmolen. Natuurlijk weer zonder zout want dat is een gebruik in Toscane.
(Het schijnt dat er ooit belasting geheven werd over het zout en ‘slim’ als de Toscanen waren gingen ze brood bakken zonder zout.)

De voorgerechten, die meneer en mevrouw bestellen, bestaan uit piatto del cavatore di marmo, gerecht van de marmerwerkers. Dit is spek, ook wel lardo di colonnata genoemd. Spekvet dat gerijpt wordt met zout en specerijen tussen marmer. Dit spek smelt op de tong. Het tweede gerecht is ham van het Cinta zwijn en wat geitenkaas. Meneer en mevrouw smullen ervan. Daarna komen pappardelle della festa al ragù di tre carne en tartare di chianini IGP. Meneer vind zijn pasta met 3 soorten vlees heerlijk. Mevrouw krijgt tranen in haar ogen van de heerlijke tartaar met 2 soorten olijfjes op heerlijke knapperige toastjes gestapeld als een torentje met ernaast één blad raddichio. ‘Dit is precies goed’, zucht ze. ‘Wat een fijn restaurant’. Als uitsmijter eten ze nog perzikbananenijs, puur ijs, nauwelijks zoet en een semi freddo met krokantjes. Ook weer héérlijk.

Sterk hè, die gidsen?

geef een reactie